Είναι φορές που ξεχειλίζει η απελπισία
και δεν μπορείς τα λόγια σου να κρύψεις.
Τότε αίρονται οι αναστολές κι ο φόβος των ποινών,
μιλώ για τις ποινές της κοινωνίας κι όχι του νόμου.
Κι αν με ρωτήσετε γιατί απελπισία
πολλά δεν θα'χω να σας απαντήσω,
μόνο ότι βαρέθηκα τις χαιρετούρες
και τις προσφωνήσεις,
την έλλειψη ιδεών και οραμάτων,
την επανάληψη των τελετών και
την απύθμενη βλακεία των βεβαιοτήτων,
ακόμη κι όταν πρόκειται για βεβαιότητες
της αβεβαιότητας.
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
No comments:
Post a Comment