Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο αποθανών δεδικαίωται,
με την έννοια ότι (δια του θανάτου) κρίθηκε,που είναι
και η ορθή έννοια της πιο πάνω φράσης και όχι η κοινή.
Ταυτόχρονα,όμως,εδικαιώθησαν-ή όχι-οι οδηγήσαντες αυτόν
επί αγχόνης,με συνοπτικές διαδικασίες,χωρίς να τον αφήσουν
να φθάσει (υπό το βάρος τύψεων,που-αργά ή γρήγορα-θα έρχονταν,
στη φυλακή,με επιβολή ποινής ισοβίου καθείρξεως αντί της
επιβληθείσας του θανάτου δι΄απαγχονισμού) φυσικά στον θάνατο,
αλλά επιβάλλοντάς του την πιο πάνω καταδίκη, που αρμόζει
μεν στα ανθρώπινα ένστικτα,αλλά όχι σε κοινωνία ευνομούμενη
και με ανθρωπιστικές αρχές;
Φοβούμαι ότι δεν εδικαιώθησαν,αλλά - τρόπον τινα - τον
δικαίωσαν(με την κοινή έννοια της λέξης),διαιωνίζοντας
(έστω και υπό άλλη μορφή)τις απάνθρωπες μεθόδους του...
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
1 comment:
σωστή η φράση "Ο αποθανών δεδικαίωται" , ισχύει πάντα και αυτό είναι το κατάντημα τους σήμερα πως δε μαθαίνουν ή δε θέλουν από το παρελθόν και πάντα σένα μέλλον χωρίς παιδεία, χωρίς σκέψη πετώντας μας μέσα από τα χαζοκούτια εισιτήρια επιστροφής στους μεσαίωνες της ανθρώπινης ιστορίας.. το θλιβερό είναι μόνον αυτό.
Post a Comment