Νόμος και Μόνος

Ασκούμενος στη μοναξιά,συνειδητοποίησα ότι
η διαφορά μεταξύ νόμου και μόνου
μπορεί να μην είναι μόνο στην αντιμετάθεση
των συμφώνων τους,
αλλά η σύμπτωσή τους
είναι αναμφίβολα στο ότι ζώντας με το νόμο
απομένεις μόνος,"μέσα στη φοβερή ερημία του πλήθους"
που θάλεγε και ο Μανόλης Αναγνωστάκης.
Όσο κι αν πέρασαν τα χρόνια, οι εξορίες(άλλης πια μορφής)
δεν σταμάτησαν και τούτη τη φορά είναι χειρότερες όχι μόνο γιατί
κανείς δεν θέλει να τις καταργήσει,αλλά γιατί,καμιά φορά,η ίδια η Πολιτεία
εκ πλαγίου τις θεσμοθετεί με- δήθεν για πολλούς- ρυθμίσεις, που αποσκοπούν
στους λίγους μόνο ή στον ένα(κι έτσι,μαζί με τον βασιλικό ποτίζεται
κι η γλάστρα).Περί αυτού ακριβώς πρόκειται:
Ζούμε στην κοινωνία των γλαστρών
κι όποιοι δεν είμαστε βασιλικοί,ούτε θέλουμε να είμαστε γλάστρες,
πρέπει να ασκηθούμε στη μοναξιά.