Λίγο πριν την αλλαγή του χρόνου

Αν,πέρα από τον -θεωρούμενο ως αντικειμενικό-
χρόνο των ρολογιών,υπάρχει και ο υποκειμενικός
χρόνος για κάθε άνθρωπο,τότε εύχομαι,για το νέο
έτος, να μου δοθεί περισσότερος χρόνος να ψάξω
εκείνα που δεν μπόρεσα,να τελειώσω αυτά που
οφείλω και ν΄αρχίσω εκείνα που όχι μόνο πρέπει
αλλά και θα ήθελα.Να συνεχίσω δε να ελπίζω ότι,
τουλάχιστον στα στοιχειώδη,θα επικρατήσει επί
γης η κοινή λογική.

Και,επειδή όλα τα προηγούμενα δείχνουν πολύ σοβαρά,
δεν θα ήταν άσχημα,που και που,να διασκεδάζω και
να ξεκουράζομαι.

Με το καλό η αναμενόμενη νέα χρονιά για όλους

Ο αποθανών δεδικαίωται

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο αποθανών δεδικαίωται,
με την έννοια ότι (δια του θανάτου) κρίθηκε,που είναι
και η ορθή έννοια της πιο πάνω φράσης και όχι η κοινή.
Ταυτόχρονα,όμως,εδικαιώθησαν-ή όχι-οι οδηγήσαντες αυτόν
επί αγχόνης,με συνοπτικές διαδικασίες,χωρίς να τον αφήσουν
να φθάσει (υπό το βάρος τύψεων,που-αργά ή γρήγορα-θα έρχονταν,
στη φυλακή,με επιβολή ποινής ισοβίου καθείρξεως αντί της
επιβληθείσας του θανάτου δι΄απαγχονισμού) φυσικά στον θάνατο,
αλλά επιβάλλοντάς του την πιο πάνω καταδίκη, που αρμόζει
μεν στα ανθρώπινα ένστικτα,αλλά όχι σε κοινωνία ευνομούμενη
και με ανθρωπιστικές αρχές;
Φοβούμαι ότι δεν εδικαιώθησαν,αλλά - τρόπον τινα - τον
δικαίωσαν(με την κοινή έννοια της λέξης),διαιωνίζοντας
(έστω και υπό άλλη μορφή)τις απάνθρωπες μεθόδους του...

Επίγονοι

Των επιγόνων να φοβάσαι τις ενέργειες.
Γι' αυτό,όταν ακόμη λογικά μπορείς να
ενεργείς,μην αμελείς τις διευθετήσεις.
Αλλιώς,το έδαφος αφήνεις πρόσφορο
για τ' άγρια ένστικτά τους
κι άντε μετά άκρη να βγάλουν
οι θεματοφύλακες της μνήμης σου
για να τους πείσουν
να τα συμμαζέψουν...

Συρτός,υπό διακινδύνευση σοβαρότητας(με αφορμή το εκπαιδευτικό σύστημα,αλλά και κρατούσες απόψεις για τον τρόπο επαγγελματικής αποκατάστασης)

ΙΕΚ,ΤΕΙ και ΑΕΙ
ΥΠΕΠΘ,ΑΣΕΠ και άλλα,
μπαϊλντισα δεν άντεξα
έφυγα στην Ουψάλα.

Σεισμούς εγώ δεν άντεχα,
αλλά από γυρολόγος,
το πήρα απόφαση βαριά
να γίνω σεισμολόγος.

Πτυχίο δεν απέκτησα
μα έκανα γνωριμίες
πρέσβης θα γίνω επί τιμή
στο μέλλον στις Ινδίες.

Ασχετοτσάμικος, υπό διακινδύνευση σοβαρότητας(σπονδή στον πολυπολιτισμό)

Εσένα,που σε λεν'
Μαρία ή Ιοκάστη,
κι εσένα που σε λεν΄
Ελένη ή Φαιναρέτη,
δεν θα σας χαιρετήσω,
γνέφοντας,
μα ούτε και θα σας ξεχάσω.
Είστε το άλλο μου ήμισυ,
εκείνο που δεν γνώρισα
μα ελπίζω να γνωρίσω.
Είστε το πώς και το γιατί,
το άλλο και το δείνα,
ταυτόχρονα εις εν ταυτόν
η Χριστιανή κι η Ελληνίδα,
μαζί σας κι η Φατμέ
κι η Δαλιδά
και όλων των φυλών
και θρησκειών
περικοκλάδες,
ταυτόχρονα το άπειρο
και το μηδέν
όπως η έμπνευση
να πάμε στα κλαρίνα.

Πλησιάζοντας στην αλλαγή του χρόνου

Πάντοτε,όταν πλησιάζει η αλλαγή
του χρόνου,σκέφτομαι πως κάποια
πράγματα πρέπει ν΄αλλάξουν.
Ότι θα έπρεπε ν΄αλλάξω τακτική
στου χρόνου τη διαχείριση και
στην αντιμετώπιση των καταστάσεων,
αλλά και στις συνήθειες.
Ο χρόνος και οι σκέψεις
οι καταστάσεις και οι συνήθειες
η πραγματικότητα και τα όνειρα
ο παραλογισμός και η λογική.
Ζευγάρια λέξεων,
συζεύξεων,διαζεύξεων και
ταυτοχρόνως έξεων...

Επιστροφή

Επιστροφή στην καθημερινότητα.
Το λες,σαν να επρόκειτο να δοκιμάσεις πάλι
μουρουνέλαιο αυθεντικό,και όχι με μυρωδικά,
ή σαν να ζεις στις εορταστικές ημέρες κάτι
διαφορετικό και απροσδόκητα ωραίο.
Εν τέλει,ίσως και να μην είναι τόσο
άσχημη η καθημερινότητα,αφού κι οι εορτές
έχουνε πια,στα μάτια σου, κάτι απ΄αυτήν
κι ακόμη περισσότερο σε αργία όλα αυτά
που ανεκτή την κάνουν.

ΜΕΘΕΟΡΤΙΟΝ

Καλώς,εχθές,μας εγεννήθη....
Από σήμερα αρχίζουν οι διαδικασίες
για την σταύρωση και τα συνεπακόλουθα.
Μπορούμε,για άλλη μια χρονιά,να είμαστε
υπερήφανοι ότι εκτελέσαμε και θα συνεχίσουμε
να εκτελούμε το καθήκον μας:Να δοξολογούμε
την γέννηση,να πράττουμε τα πάντα για να
οδηγήσουμε στην σταύρωση και να χαιρόμαστε
με την Ανάσταση.
Με λίγα λόγια, ο κύκλος συνεχίζεται,
στο άπειρο κι ακόμα παραπέρα(που θα'λεγε
κι ο Μπαζ λάιτ γίαρ),εις το διηνεκές της
ύπαρξης και της ανυπαρξίας,ταυτόχρονα....

Christmas tree

Μια και στο μέλλον μπορεί να μας απαγορεύεται να στολίζουμε αυτό
που ήδη κάποιοι αποκαλούν,στον Δυτικό κόσμο, "δέντρο διακοπών",
σας αφήνω την ανάμνησή του,ώστε,εάν τελικά παραστεί ανάγκη,
να την φορέσετε οικειοθελώς,σε ένδειξη διαμαρτυρίας,στο στήθος,
όπως,άλλοτε, φορούσαν καταναγκαστικά
το αστέρι οι Εβραίοι.Με λύπη μου δε, βλέπω,για άλλη μια φορά,
την ιστορία,υπό άλλη μορφή,να επαναλαμβάνεται.
Εύχομαι και ελπίζω,αυτή τη φορά, να πρόκειται περί της φάρσας και
όχι περί της τραγωδίας...

ΚΑΘΕΟΡΤΙΟΝ

Μέχρι στιγμής γνώριζα τα προεόρτια και τα μεθεόρτια.
Ε,λοιπόν,αποφάσισα να καθιερώσω και τα καθεόρτια.
Έτσι,επί τη σημερινή εορτή,διατυπώνω τα ακόλουθα:
Αντισταθείτε Χριστιανοί στη λαίλαπα που έρχεται,
όπως κι εσείς οι Μουσουλμάνοι σε αυτήν που ήλθε.
Αναφέρομαι στη λαίλαπα της βλακείας και της πονηρίας
που επιθυμεί να σας κάνει να αλληλοσπαραχθείτε ,
ώστε να καταφέρει να επικρατήσει εφ΄υμών ευκολότερα.
Πρόκειται περί της γνωστής,ανά τους αιώνες,τακτικής
του "διαίρει και βασίλευε".Κι αν με ρωτήσετε,ποιος
είν΄αυτός που το επιθυμεί,θα έλεγα σχηματικά,χωρίς
να προσδιορίσω πρόσωπα συγκεκριμένα,ο "μεγάλος αδελφός".
ΕΙΣ ΕΤΗ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΚΑΛΑ

Η εξορία του Αϊ Βασίλη

Δεν είμαι από εκείνους που ακολουθούν με ευλάβεια
το τυπικό των θρησκευτικών εορτών και με ενοχλούν
οι απαιτήσεις θρησκευτικών ηγετών να έχουν βαρύνοντα
λόγο στη ζωή μας.Από του σημείου,όμως,αυτού,μέχρι του
να εξορίζεται κάθε σύμβολο από τον Δυτικό κόσμο που
παραπέμπει στη Χριστιανική θρησκεία και αποτελεί μέρος της
μακραίωνης παράδοσής μας,για να μην ενοχλούνται
οι Μουσουλμάνοι,υπάρχει μεγάλη απόσταση και φοβάμαι ότι,
εάν δεν πρόκειται περί μαζικής ηλιθιότητας(διόλου απίθανο,
μια και κατά το παρελθόν υπήρξαν,στην ιστορία,ανάλογα
φαινόμενα),θα πρέπει να αρχίσουμε να λαμβάνουμε σοβαρά
υπόψη τα όσα υποστηρίζουν οι συνωμοσιολόγοι περί σχεδίου
επιβολής, παγκοσμίως, ενιαίας θρησκείας και τύπου ανθρώπου.
Αφορμή, για τα ανωτέρω εκτιθέμενα,μου δίνεται από άρθρο
(υπό τον τίτλο "ο Αϊ Βασίλης δεν μένει πια εδώ")στη σημερινή
Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία,κατά το οποίο,για να μην ερεθιστούν
οι Μουσουλμάνοι,κάθε αναφορά που παραπέμπει στα Χριστούγεννα
γίνεται με μεγάλη φειδώ στη Βρεταννία(ούτε στολισμοί δέντρων...
κλπ στις δημόσιες υπηρεσίες,ούτε Χριστουγεννιάτικα γραμματόσημα,
αλλά και αντίστοιχα φαινόμενα σε ιδιωτικούς φορείς),
παρόμοια δε φαινόμενα παρατηρούνται στις ΗΠΑ(όπου το
χριστουγενιάτικο δέντρο αποκαλείται πλέον "δέντρο διακοπών" και
απαγορεύθηκε σε μερικά σχολεία κάθε αναφορά στα Χριστούγεννα),αλλά
και στον Καναδά και στη Γερμανία.Διερωτώμαι,χάθηκε η κοινή λογική
από τον Δυτικό κόσμο,ή μήπως κάτι άλλο συμβαίνει;Και εάν τόσο πολύ
ενοχλούνται οι(υποθέτω, τα τελευταία χρόνια αφιχθέντες-αφού κατά το παρελθόν
δεν ακουγόταν να υπάρχει πρόβλημα)Μουσουλμάνοι από τα έθιμα της Δύσης,
ας πάνε(ΠΡΟΣΟΧΗ,εννοείται,αυτοβούλως και όχι να τους εκδιώξει κανείς)εκεί
που δεν υπάρχουν τέτοια έθιμα,ώστε να μην ενοχλούνται,και όχι να
μας επιβάλουν, τουλάχιστον όσο ακόμη δεν αποτελούν την πλειοψηφία,να τα
καταργήσουμε(αν υποθέσουμε ότι αυτοί το θέλουν και δεν
πρόκειται περί απόψεων,στον Δυτικό κόσμο, προβαλλομένων από ηλίθιους ή
παμπόνηρους εγκεφάλους).Και,για να μην παρεξηγηθώ,ασφαλώς και οι Μουσουλμάνοι
(όσοι έχουν ήδη επιλέξει και αυτοί που επιθυμούν να επιλέξουν να ζουν στο Δυτικό
κόσμο),έχουν αυτονοήτως δικαίωμα,ανεμπόδιστα,να εορτάζουν τις δικές τους
θρησκευτικές εορτές,κάτι το οποίο,ας σημειωθεί, δεν είναι αυτονόητο για τους
Χριστιανούς σε αρκετές μουσουλμανικές χώρες.

Δεν περιμένουν το άρθρο 16

Διακόπτω τις πρόβες από τα κάλαντα και - δραττόμενος της ευκαιρίας από το
κύριο άρθρο της εφημερίδας ΤΑ ΝΕΑ,υπό τον τίτλο "Ιδιωτικά ΑΕΙ έτοιμα για
εγγραφές" και υπέρτιτλο και υπότιτλο "Δεν περιμένουν το άρθρο 16" και "Από
Σεπτέμβριο με ευρωπαϊκή οδηγία" - εκθέτω τα ακόλουθα:
Έτσι είναι η κατάσταση στην Ελλάδα.Ό,τι δεν διευθετούμε εγκαίρως-και κατόπιν
προγραμματισμού-λύνεται είτε de facto,είτε με έξωθεν επέμβαση. Έτσι έγινε με τα
αυθαίρετα(αφού δεν γινόταν εγκαίρως πολεοδομικός σχεδιασμός),έτσι έγινε με τους
μετανάστες(εκ των υστέρων νομιμοποίηση-και δεν αναφέρομαι στο ότι πάντοτε
υπάρχει και θα υπάρχει ποσοστό λαθρομετανάστευσης,αλλά στο ότι όλα εκινούντο με
τη δύναμη της-πιθανόν σκόπιμης- αδράνειας και χωρίς στοιχειώδη μέριμνα),έτσι
γίνεται τώρα και με τα πανεπιστήμια.Αφού αφήσαμε το πρόβλημα να μεγεθυνθεί και
να χρονίσει(και κάποιοι έλυσαν,στις πλάτες μας, το επαγγελματικό και οικονομικό
τους πρόβλημα,καθώς και των παιδιών τους,εφ΄όρου ζωής),ακολούθως "κλαίμε" για
την καταστροφή που έγινε,ή που θα γίνει...
Πάντως,ας σημειωθεί ότι, κοινό στοιχείο, όλων των προαναφερομένων
περιπτώσεων, είναι το κέρδος κάποιων (που έχουν σχέση με την κρατική
λειτουργία και τους μεσάζοντες αυτής με την κοινωνία των πολιτών)
από την παράνομη δόμηση,την εκμετάλλευση των μεταναστών και την παιδεία.
Δεν θάθελα,μέρες που είναι,να εξειδικεύσω τους ωφεληθέντες,γιατί θα
πικράνω πολλούς και,ειδικότερα,κάποιους που έχουν(ενώ δεν θα έπρεπε)
σχέση με την εκπαίδευση,μια και οι λοιποί εμπλεκόμενοι ,στις άλλες των
περιπτώσεων(κάποιοι αστυνομικοί,υπάλληλοι πολεοδομιών και υπηρεσιών
μετανάστευσης,καθώς και κάποιοι δικηγόροι),είναι γνωστοί και μη εξαιρετέοι
για την σχετική με τα ανωτέρω ζητήματα "αγαθοεργό" δράση τους.
Κατά τα λοιπά,βέβαια,όλοι αυτοί είναι οι "στυλοβάτες" της κοινωνίας
μας,θαυμαζόμενοι από τον κοινωνικό τους περίγυρο για το πόσο δραστήριοι
άνθρωποι είναι και πόσο προόδευσαν(οικονομικά).
Τώρα,το πόσο κατάστρεψαν τον κοινωνικό μας ιστό και τις προοπτικές της
Χώρας και των παιδιών της(τα οποία,επίσης,έχουν εκμαυλιστεί),είναι αδιάφορο
για τους εφήμερους κερδοσκόπους.
ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΛΛΑ ΚΑΙ ΕΙΣ ΑΛΛΑ ΜΕ ΥΓΕΙΑΝ.

Ο ύμνος των Bloggers

Εφάνησαν οι Bloggers
ζεστάθηκαν τα modems
άρχισαν κι οι μελέτες
απ΄τους αρχειοθέτες.

Ερώτημα μεγάλο
ποιο είναι το ρεγάλο
γιατί ημερογράφουν
αντί να διαγράφουν
τον κύκλο τους στο χρόνο
με κέρδος και με πόνο
απ΄τη δουλειά τους μόνο.

'Αλλοι τους είναι μοναχοί
και άλλοι μανιασμένοι
άλλοι τους είναι ψώνια,
υπάρχουν και κανόνια,
κι όλοι τους διψασμένοι.
Για αναγνώριση θαρρώ
και επικοινωνία,
για όλα πάλι έφταιξε
η παλιοκοινωνία
οπού δεν τους αξίωσε
αξιώματα μεγάλα
ή δεν τους είναι αρκετά
ζητούν και την κρεμάλα.

Ιστοσελίδες ζήτησαν
τους κάνανε τη χάρη
να δούμε πώς θα πορευτούν
σε τούτο το σαφάρι.

Βεβαιότης και αβεβαιότης

Είναι φορές που ξεχειλίζει η απελπισία
και δεν μπορείς τα λόγια σου να κρύψεις.
Τότε αίρονται οι αναστολές κι ο φόβος των ποινών,
μιλώ για τις ποινές της κοινωνίας κι όχι του νόμου.
Κι αν με ρωτήσετε γιατί απελπισία
πολλά δεν θα'χω να σας απαντήσω,
μόνο ότι βαρέθηκα τις χαιρετούρες
και τις προσφωνήσεις,
την έλλειψη ιδεών και οραμάτων,
την επανάληψη των τελετών και
την απύθμενη βλακεία των βεβαιοτήτων,
ακόμη κι όταν πρόκειται για βεβαιότητες
της αβεβαιότητας.

Απαραίτητη διευκρίνιση

Παρακαλώ θερμώς,επειδή ο τρόπος του πολιτεύεσθαι
(εν ονόματι του Θεού),από το,στο αμέσως κατωτέρω σημείωμα,
αναφερόμενο πρόσωπο,δημιουργεί ερεθίσματα για περιορισμένη αναφορά
σε σχετικά με αυτό(ως ενσαρκώνοντα θεσμό) και εμάς(ως κοινωνία των πολιτών)
ζητήματα,να μην θεωρηθεί εσφαλμένα ότι το παρόν διαδικτυακό ημερολόγιο
τυγχάνει θεολογικού ή εκκλησιαστικού ενδιαφέροντος.
Προσωπικά,νιώθω μεγαλύτερη
ευχαρίστηση με τις απόπειρες λογοτεχνικού(ενδεικτικά οράτε
τα σημειώματα, υπό τους τίτλους,"Το θαύμα", "Λέξεις και χρόνος",
"crossroads","green card","χαμηλή νέφωσις"...) ή κοινωνιολογικού
ενδιαφέροντος(ενδεικτικά οράτε,"νόμος και μόνος","δυο μέτρα και δυο σταθμά"...).

'Αρχισαν τα όργανα

Αποσπάσματα της από 15.12.2006 επιστολής του Μητροπολίτη και Αρχιεπισκόπου Ιωαννίνων κ.Θεοκλήτου προς τον Μητροπολίτη και Αρχιεπίσκοπο Αθηνών(και πάσης Ελλάδος-κατά τίτλο μόνο)κ.Χριστόδουλο,με αφορμή το ταξίδι του τελευταίου στο Βατικανό.
Ο πρώτος,αφού εκθέτει,μεταξύ άλλων, ότι ο τελευταίος διακρίνεται «για άκρατη φιλοδοξία, περισσή αυταρέσκεια και μεγίστη ανασφάλεια...»,διατυπώνει και τα ακόλουθα:

«Mακαριώτατε, δεν είστε Προκαθήμενος αλλά απλά πρόεδρος της Iεράς Συνόδου της Eκκλησίας της Eλλάδας. Eάν επιθυμείτε τόσο διακαώς την ανύψωσίν Σας σε Προκαθήμενο, τότε θα πρέπει να το ζητήσετε από το Oικουμενικό Πατριαρχείο»...

«Yπό ποίαν ιδιότητα επραγματοποιήσατε τούτο(εννοείται,το ταξίδι στο Βατικανό); Ως Aρχιεπίσκοπος Aθηνών, ως πρόεδρος της Iεράς Συνόδου η ως "προκαθήμενος";»...

----------------------------
Καταλάβατε, τώρα ,γιατί εγώ έκανα υπαινικτικώς μερικές σχετικές επισημάνσεις για το θέμα, σε προηγούμενα σημειώματά μου ,αναφερόμενος στην ιδιότητα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών ως προκαθημένου της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος και όχι ,γενικώς,της Εκκλησίας της Ελλάδος.Έτσι,στον μεν ένα έδινα τη χαρά να εμφανίζεται ως προκαθήμενος,στους δε άλλους την ικανοποίηση ότι αυτός ο προσδιορισμός αφορούσε στην προεδρία της Ιεράς Συνόδου και μόνο,που βέβαια-εκκλησιολογικά-είναι και το σωστό.
Άντε να δούμε πώς θα αντιδράσει ο δόκτορας τώρα.Αν και μάλλον θα έχει πολύ
διάβασμα(όπως παλαιότερα)και δεν τον βλέπω να αντιδρά...

Υ.Γ.Προσωπικώς,πάντως,δεν είδα με κακό μάτι την (ως αυτοτελές γεγονός-ανεξαρτήτως εάν έπρεπε ή όχι να λάβει την άδεια,προς τούτο,κατόπιν διαβουλεύσεως του συνόλου των ιεραρχών και δι΄αποφάσεως της Ιεράς Συνόδου,ο Αρχιεπίσκοπος)επίσκεψη του κ.Χριστόδουλου στο Βατικανό και θα θεωρούσα χαρμόσυνο γεγονός την ένωση των Εκκλησιών του Χριστού,εάν αυτή ποτέ ήθελε καταστεί δυνατή.

Δυο μέτρα και δυο σταθμά

Μας απασχολεί -και ορθά-που ένα δεκάχρονο ή εντεκάχρονο
παιδί συμμετέχει σε επεισόδια αντεξουσιαστών με τα ΜΑΤ,αλλά δεν
φαίνεται να μας απασχολεί καθόλου ο τρόπος διαπαιδαγώγησης χιλιάδων
(αν όχι των περισσοτέρων) παιδιών ανά την Ελλάδα,που τα κατευθύνει στην
παντί τρόπω και εν γνώσει τους (δια της ρουφιανιάς,συκοφάντησης,ιδιαιτέρων μαθημάτων
από τους καθηγητές τους,εύνοιας των μαθητών που ανήκουν οι γονείς τους στο ίδιο
κόμμα με κάποιους καθηγητές,εύνοιας των παιδιών των καθηγητών από συναδέλφους τους,όταν μεταξύ τους ανταλλάσσονται ιδιαίτερα μαθήματα-αφού, αν κάποιος από αυτούς δεν συμμετέχει στο αλισβερίσι αυτό, δεν έχει καλύτερη μεταχείριση) επικράτηση έναντι των άλλων,τα οποία δεν έχουν την τύχη να ανήκουν στις τελευταίες κατηγορίες ,ή την δυνατότητα(λόγω χαρακτήρα και γαλούχησης με αρχές από ελάχιστες πλέον οικογένειες)
να ανήκουν στις δύο πρώτες κατηγορίες.Μπορώ,βέβαια,να κατανοήσω την διαφορά μεταξύ ενός παιδιού που κινείται ανεξέλεγκτα στο δρόμο και ενός που εμφανίζεται προστατευμένο,
δεν μπορώ,όμως,να κατανοήσω γιατί μας φαίνονται όλα τα προηγούμενα ,που αφορούν στα μη ανεξέλεγκτα κινούμενα παιδιά,φυσιολογικά,ώστε να μη μας απασχολούν.

Μερίδα του τύπου

Από σημερινά πρωτοσέλιδα:

α) Νεκτ.Μαυρ."θέλω να ζήσω με την Άντζελα".
Σχόλιο
Τελικά, νομίζω πως δεν χρειάζεται σχόλιο,αφού περί ορέξεως
ουδείς λόγος....


β) "Ο Γιώργος έδωσε αίμα κρυφά".
Σχόλιο
Άλλη φορά να προσέχει για να μη μαθευτεί από τους δρακουλιάρηδες....

Μαρτυρία ορθοδόξου πίστεως

Δόθηκε,λέει,μαρτυρία ορθοδόξου πίστεως στο Βατικανό.
Φαντάζομαι ,για να το λέει ο δόκτορας, έτσι θα είναι,
όμως πικρά είναι η πείρα μας από τους περί τοιαύτα λόγους.
Γνωρίζω δε, ότι δεν θα΄πρεπε να έχει η ορθοδοξία σχέση με το
κοσμικό δούναι-λαβείν,διερωτώμαι ,όμως, λάβαμε κι εμείς
των αδελφών καθολικών τη μαρτυρία,ώστε να πορευθούμε επ΄
αμοιβαιότητι στην ένωση,ή μόνο θα μας μείνει ύφος παπικό,
στην καθ΄ημάς Ανατολή προσαρμοσμένο,προς εντυπωσιασμό
των ιθαγενών;

Προκαθημένη αμφιβολία

΄Οσο η νύχτα προχωρά τόσο πιο
δύσκολα οι σκέψεις τιθασεύονται.
Τρέχει η μνήμη,τρέχουν τα όνειρα,
σα να'ναι η γη σε επιτάχυνση της
περιστροφικής της κίνησης.
Μόν' ο περιπτεράς, στο γωνιακό
περίπτερο, παραμένει σταθερός,
σέρνοντας το ξύλινό του πόδι αργόσυρτα
και τακτοποιώντας την πραμάτειά του,
απομεινάρι άλλης εποχής στη γειτονιά.
Εκείνης που,μαθητούδι, αγόραζες χύμα τσιγάρα
και κρατούσες εξαπτέρυγα το Πάσχα στην Αγάπη.
Αυτό ήταν όλη σου τη ζωή το πρόβλημα:
Όταν οι άλλοι γιόρταζαν Χριστούγεννα
εσύ σκεφτόσουνα το Πάσχα.
Ενώ αγόραζες χύμα τσιγάρα
δεν έγινες ποτέ σου καπνιστής
και,παρότι εξαπτέρυγα κρατούσες,
αμφισβητούσες πάντα το ιερατείο.

Επίτιμος Διδάκτωρ

Το ότι,ο προκαθήμενος της Ιεράς Συνόδου
της Εκκλησίας της Ελλάδος,αναγορεύθηκε
σ΄επίτιμο διδάκτορα του αστικού δικαίου,
στον τομέα νομικών επιστημών
του Πανεπιστημίου του Λατερανού,
δεν με ανησυχεί καθόλου
(ίσως ν΄ανησυχεί τους θεματοφύλακες της
ορθοδόξου πίστεως), πολλώ δε μάλλον που,
σε πολύ πιο κρίσιμους τομείς για τη ζωή μας,
έχουν ανακηρυχθεί,επί διατριβή,
διδάκτορες κάποιοι άλλοι, που ούτε
από το πεζοδρόμιο των πανεπιστημίων δεν
θα έπρεπε να τους επιτρέπεται να περνούν.
Αυτό που με ανησυχεί είναι που δίνει,
πότε- πότε,την εντύπωση
πως θέλει ν΄ανακηρυχθεί
δικτάτορας της ηθικής μας....

Ανάκληση αποφάσεως και επίδειξη εγγράφων

Έρχεται η στιγμή που όλα επανακαθορίζονται.
Ένα τροχαίο ή μια ασθένεια ανατρέπει τις
ισορροπίες κι αρχίζουν τότε οι έριδες.
Νά΄τες οι δίκες και οι πρώτες αποφάσεις
μέτρων ασφαλιστικών,αργότερα οι
ανακλήσεις αποφάσεων κι οι επιδείξεις των
εγγράφων,στο τέλος αγωγές, εφέσεις κι αναιρέσεις.
Το γαϊτανάκι δεν λέει να τελειώσει και πώς να πεις
πως μόνο οι δικηγόροι ωφελούνται,όταν αλλιώς σε
τίποτα δεν έχεις να ελπίζεις,μια που οι εταιρίες
ασφαλίσεων δεν είναι φιλανθρωπικά ιδρύματα.
Μα το χειρότερο δεν είναι όλα αυτά ,αλλά που, τότε,
άλλα πρυτανεύουν στο μυαλό του κάθε μέλους απ΄
την οικογένεια του παθόντος,χωρίς να έχουν πάντα
σχέση με εκείνου το συμφέρον ...

Χαμηλή νέφωσις

Είν΄ο καιρός υγρός απόψε
βαριά είν΄η ατμόσφαιρα και
πού να πάω δεν έχω.

Είναι τα νέφη χαμηλά και
κρύφτηκαν τα αστέρια πίσω
από τα πέπλα τους, ωσάν
για πάντα να καλύφθηκαν.

Κι εγώ που, τόσα χρόνια ,πως δεν γνώρισα
το άγγιγμα της υγρασίας, έλεγα,στέκομαι
στη γωνία περιμένοντας τις εξατμίσεις των αυτοκινήτων
για να με στεγνώσουν,γνωρίζοντας πως είναι τοξικές οι εκπομπές
των αερίων τους, μα πιο πολύ φοβούμενος την τοξικότητα της μοναξιάς.

Διαπιστεύω,διαπιστώ και διαπιστώνω

Η διαφορά που, μεταξύ των
διαπιστεύω,διαπιστώ και διαπιστώνω,
υφίσταται
είναι η ίδια που υπάρχει μεταξύ μας.
Οριζόμαστε ως ανυποχώρητοι στην υπεράσπιση
των δικαίων μας,
δυσπιστούμε ο ένας στις απόψεις του άλλου
και διαπιστώνουμε ότι,πιθανόν, αποτύχαμε
στις επιλογές μας...

Το θαύμα

Μιλούσαν όλοι για το θαύμα που είχε γίνει,
δεν γνώριζαν,όμως,στ΄αλήθεια ποιος το
είχε κάνει.
Όπως κανείς δεν έμαθε ότι, στη διπλανή
αυλή ,ο γείτονας τρελάθηκε όταν διαπίστωσε
πως οι θαμμένες λίρες που'χε από την κατοχή
είχανε, ως εκ θαύματος, κάνει φτερά
κι όχι γιατί υπό της γυναικός του ηπατήθη,
όπως νόμιζαν.

Το λάθος

Ήταν το λάθος όσα ειπώθηκαν
ή όσα δεν ειπώθηκαν;
Η εκπεφρασμένη και η
ανείπωτη θλίψη
για χρόνια κονταροχτυπούνται
μέχρι που η μια την άλλη
να εξουδετερώσει...

Διαστροφή της πραγματικότητας

Είναι εντυπωσιακό το πώς οι άνθρωποι διαστρέφουν,
κατά το συμφέρον, την πραγματικότητα και ,μάλιστα,
σ' επιτιμούν ότι οι σκέψεις σου δεν είναι οι ορθές,αντί απλώς,
όταν είναι εμφανής η ορθότητά τους,να σου εκθέσουν πως
μπορεί κι εσένα να μη σε συμφέρουν από πλευράς βολέματος ή
ξεβολέματος.Υπονοούν δε και πως κάποιον εξυπηρετείς
εκφράζοντάς τες και σ' αντιμετωπίζουν κατά τρόπο που να μην τολμάς καν
να τις διατυπώσεις,χωρίς να αναρωτηθούν μήπως οι ίδιοι,
που έχουν διαμορφώσει μια κατάσταση θολών νερών,
γίνουν γόνος για τα δίχτυα άλλου πιο
καλού ψαρά από αυτούς.

Απόγευμα Σαββάτου

Τα απογεύματα του Σαββάτου πάντοτε με κούραζαν.
Ίσως γιατί ποτέ δεν είχα οργανωμένες παρέες και
διασφαλισμένες εξόδους και ήταν αφόρητα μελαγχολικά.
Μέχρι και σήμερα,που συνήθως εργάζομαι στο σπίτι,όπως
κατά κανόνα και στις γιορτές,ξεκλέβοντας λιγάκι χρόνο
μόνο για να ξεσκάσουν τα παιδιά.
Μερικοί άνθρωποι δεν είναι ξέγνοιαστοι
ποτέ κι ίσως θα πρέπει πια ν΄αποφασίσω
πως δεν θ΄αλλάξει τούτη η κατάσταση.

Προφάσεις

Η κούραση κι οι δυσκολίες της ζωής.
Η έλειψη του ύπνου και της αμεριμνησίας.
Οι λάθος επιλογές.
Προφάσεις για να δικαιολογήσεις την
αποτυχία της προσαρμογής
και ταυτόχρονα επιβεβαίωση του φόβου
της παραδοχής της ήττας,
αν είναι ήττα
να μην προσαρμόζεσαι σ΄αυτό που ούτε
καν απασχολεί τους άλλους γιατί υπάρχει.

Αναδρομή

Κι έξαφνα ,θυμήθηκα τον Δημήτρη
που, για να πειράξει την Ελπίδα,
δήθεν αδιάφορα,με ρώταγε αν ξέρω το
τραγούδι,σιγοτραγουδώντας το,
"άσε τα ταμπού και τις προφάσεις,
κάνε μου ανήθικες προτάσεις".
Ο παλιός φίλος που θά΄χει το παράπονο
ότι δεν τον θυμάμαι πια
κι όμως που πάντοτε -κι ας αμελώ να του
το δείξω -είναι στη σκέψη μου.

Ομολογία πίστεως

Αν,για να ομολογήσω την πίστη μου,
έπρεπε να υπογράψω υπέρ της διεξαγωγής
δημοψηφίσματος για τις ταυτότητες και να
εξομολογηθώ σ΄αυτούς τις αμαρτίες μου
θα προτιμούσα αμαρτωλός να μείνω εσαεί και στους κριτές απευθυνόμενος
να απαντώ "ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω".

green card

Εγώ σου μίλαγα για αισθήματα και ιδέες
κι εσύ μου ζήταγες ομολογία πίστεως και
αποδείξεις έμπρακτες, σα να΄σουν το
immigration που αξιώνει την επίδειξη
της green card.

Η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία

Δεν έχω αντίρρηση στο ότι
η ελπίδα πεθαίνει πάντα τελευταία.
Αρκεί να πρόκειται για τον θάνατο
της ελπίδας των άλλων και την επιβίωση της δικής μου...

Ολική Επαναφορά

Διάβασα στον ηλεκτρονικό τύπο ότι οι ιεράρχες ζητούν
την επαναφορά της εξομολόγησης στα σχολεία.
Εγώ θα τους πρότεινα,για να μην ταλαιπωρούμεθα
με καθυστερήσεις,να ζητήσουν και την κουρά εν χρω
για τους(μη ιερωμένους) μακρυμάλληδες,καθώς και την περιφορά των
τελευταίων ανά τις οδούς με κρεμασμένη στο λαιμό την πινακίδα
"Είμαι τεντιμπόης γάιδαρος",ώστε να επανέλθουμε γρηγορότερα στη δεκαετία του ΄60.
Μόνο που μετά από αυτήν(κάνοντας κύκλο) θα προχωρήσουμε πάλι στη
δεκαετία του '70 - και ούτω καθ΄εξής- και βλέπω τους ιεράρχες να μελαγχολούν,
στο πέρασμα του χρόνου, από το φυλλορρόημα των πιστών.....

Ίχνη νερού στον Άρη

Πριν από λίγο,ανακοινώθηκε από τη NASA
ότι στον Άρη βρέθηκαν ίχνη νερού,όπως προκύπτει
από τη σύγκριση φωτογραφιών των ετών 1999
έως και σήμερα.
Έτσι,μπορεί και να αρχίζει να διαμορφώνεται η συλλογή
των αποδείξεων που,ενδεχομένως, θα μας οδηγήσoυν
πολύ πιο γρήγορα - από τα 50 χρόνια που αναφέρονται
στη διπλανή στήλη (όπου προβάλλονται στοιχεία της
προσωπικότητάς μου) και ήδη έχει ανακοινωθεί από επιστήμονες -
στην παραδοχή για την ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών.
Μετά την κατά τα τελευταία έτη
επέλαση των πάσης φύσεως βαρβάρων
λέτε να έχουμε και την επέλαση των Αρειανών;
Πρέπει να ετοιμαστούμε
και, όπως γράφτηκε σ΄ένα ποίημα,
"οι βραδυπορούντες να επιταχύνουν".
Και για να μην έχουμε παρεξηγήσεις,
η μόνη σχέση που έχω με τους εξωγήινους
είναι ότι πολλοί με θεωρούν -λόγω της έλλειψης
κερδοσκοπικής διάθεσης-τέτοιον,
απλώς δε θεωρώ πιθανή την ύπαρξη εξωγήινων πολιτισμών.
Πάντως,για να επανέλθουμε στα γήινα,πιο πολύ με προβληματίζει
η προαναφερόμενη " επέλαση των βαρβάρων",που είναι παρούσα
και βέβαιη, παρά η -τυχόν-μέλλουσα των όποιων εξωγήινων.

Νόμος και Μόνος

Ασκούμενος στη μοναξιά,συνειδητοποίησα ότι
η διαφορά μεταξύ νόμου και μόνου
μπορεί να μην είναι μόνο στην αντιμετάθεση
των συμφώνων τους,
αλλά η σύμπτωσή τους
είναι αναμφίβολα στο ότι ζώντας με το νόμο
απομένεις μόνος,"μέσα στη φοβερή ερημία του πλήθους"
που θάλεγε και ο Μανόλης Αναγνωστάκης.
Όσο κι αν πέρασαν τα χρόνια, οι εξορίες(άλλης πια μορφής)
δεν σταμάτησαν και τούτη τη φορά είναι χειρότερες όχι μόνο γιατί
κανείς δεν θέλει να τις καταργήσει,αλλά γιατί,καμιά φορά,η ίδια η Πολιτεία
εκ πλαγίου τις θεσμοθετεί με- δήθεν για πολλούς- ρυθμίσεις, που αποσκοπούν
στους λίγους μόνο ή στον ένα(κι έτσι,μαζί με τον βασιλικό ποτίζεται
κι η γλάστρα).Περί αυτού ακριβώς πρόκειται:
Ζούμε στην κοινωνία των γλαστρών
κι όποιοι δεν είμαστε βασιλικοί,ούτε θέλουμε να είμαστε γλάστρες,
πρέπει να ασκηθούμε στη μοναξιά.

Μεταφορά στο χρόνο

Όσες φορές κι αν διερωτήθηκα
τι θα'μουν αν,
στον περασμένο πια αιώνα,
στα χρόνια της δεκαετίας
του σαράντα ζούσα,
δεν μπόρεσα να καταλήξω
αν θα ήμουν με το καθεστώς,
ή με τους επιζητούντες
να εγκαθιδρύσουν νέο καθεστώς.
'Ισως,απλώς,είτε στη μια είτε στην άλλη
την περίπτωση,να ήμουν με το
καθεστώς του φόβου...

Λέξεις και χρόνος

Ψάχνοντας τις λέξεις
ο χρόνος πέρασε.
Ήταν οι λέξεις ή ο χρόνος
το σημαντικό,
ήταν οι φράσεις ή τα χρόνια;
Κι εάν επρόκειτο ν΄αποφασίσω,
θά 'πρεπε να το κάνω με την
λογική του χρόνου ή με των λέξεων
την χρονική,κατά την εκφορά, αλληλουχία ;
Το αν,το θα, το να, το θάνατο ποιος θα τον εξορίσει

από την επικράτεια του χρόνου κι από την περιοχή του φόβου;

Crossroads

΄Οπως τα τραίνα στις διαβάσεις
την κυκλοφορία
'Ετσι το αίμα μου σταμάτησε
να ρέει στο πέρασμά σου ...

(ποίημα γραμμένο προ πολλών ετών,
αφιερωμένο στην ποιητική του
Τίτου Πατρίκιου)

Κάποτε στην Αμερική

Κάποτε στην Αμερική
ένιωσα την απεραντοσύνη
των τεράστιων αποστάσεων.
Σήμερα νιώθω την απεραντοσύνη
των μικρών καθημερινών συμβιβασμών.
Μια διαρκής εξάσκηση στην ανυπαρξία είναι η ζωή.
Κάτι σαν να ζεις για να πεθάνεις κάποτε
ή να έρχεσαι στη ζωή γιατί βαρέθηκες
να αναμένεις στην ανυπαρξία.
Έτσι κι αλλιώς τα τραίνα
θα κυλούν στις ράγες.

GOOD MORNING,HUMOURING

Good morning , America
It's time you woke up to the fact
that it's a tough world out there...

Α different day-Another day

Mια άλλη μέρα,άλλη μια μέρα...
Η διαφορετικότητα των νοημάτων
με μια απλή εναλλαγή στη σειρά των λέξεων.
Κάτι σαν τα βαγόνια που αλλάζουν
διαδρομή και μηχανοδηγό.
('Αντε τώρα να εξηγήσεις στους ιππότες
της Δυτικής Ακτής ότι οι ώρες έχουν τρέξει
στην Ανατολική και να ταράξεις την μακαριότητα
της ιπποσύνης τους...)

Αφελείς διάλογοι-Ανωφελείς κώνωπες

- ΄Εχετε,αλήθεια,διερωτηθεί
ποια είναι η οδός της απωλείας;
- Ασφαλώς,αυτή που οδηγεί
στην χωρίς όρια επιτυχία.
- Είναι ανωφελής η χωρίς όρια
επιτυχία;
- Όσον οι κώνωπες και τα
δήγματα αυτών επί των
σωμάτων νηπίων.
- Μήπως είσθε υπερβολικός
και εκτός εποχής;
- Αντιθέτως,είμαι απλώς
νεαρός κώνωψ που ευελπιστεί
να μεγαλώσει γρήγορα και να
μην πέσει θύμα ισχυρού
εντομοκτόνου.

Η οδός της απωλείας

Η οδός της απωλείας
απωλέσθηκε μυστηριωδώς
και μαζί της η μνήμη της.
Την αντικαθιστώ με την οδό
της απορίας....

East-west

΄Ωρα Δυτικής Ακτής 11.34΄
της δικής μας ακτής 21.34΄.
Η διαφορά στις 10 ώρες
και από τη νύχτα στη μέρα,
αλλά και στα γράμματα,που
είναι μικρά για την δική μας
και κεφαλαία για την
Δυτική ακτή.
Όπως το μέγεθος των χωρών
μας,μετρημένο σε εκτάρια
αλλά και σε ελπίδες που διαψεύστηκαν.

Καλύτερη η σιωπή

Όταν ακούς για τα καλύτερα που έρχονται
να μην ξεχνάς πως όλα αυτά μπορεί και να
μη γίνονται για εσένα.

Όπως δεν έγιναν για εσένα δρόμοι ,γέφυρες
και τούνελ ,που συνδέουν χώρους εμπορίου
αλλά και αναψυχής, καθώς σου λένε,
οργανωμένης ειδικά στα μέτρα σου.

Κάτι σαν τα γραφεία τελετών
που έχουν αξεσουάρ για όλα τα μεγέθη
και όλων των ειδών τις ματαιοδοξίες...

Μου λες,καλύτερη η σιωπή
κι αργότερα κραυγάζεις,
"ήρωες με παντούφλες"γίναμε,
λες και μπορούσαμε
ν΄αλλάξουμε τη φύση μας.

be frank

to be frank: when you are saying what you really think, ή- αλλιώς-να μιλάς ξεκάθαρα χωρίς να κρύβεις τις σκέψεις σου,πράγμα δύσκολο στις μέρες μας....
Ο μόνος λόγος, που το ημερολόγιο αυτό ονοματίστηκε ξενόγλωσσα, ήταν για να υπάρχει η δυνατότητα σ΄ Έλληνες της αλλοδαπής να έχουν,όσοι θελήσουν,πρόσβαση ευκολότερη (μέσω περισσότερο οικείας σ΄αυτούς γλώσσας) στην διεύθυνσή του,αλλά -για να μην κρύβω τις σκέψεις μου-και γιατί δεν ήθελα,επίσης, να χρησιμοποιήσω ευθέως τ΄όνομά μου.Όχι πως έχω λόγους να κρύβομαι από τις Αρχές ,ή από άναρχες(κι όχι αναρχικές) σκέψεις μου,αλλά γιατί είναι ευκολότερο να μην κρύβεις τις σκέψεις σου όταν καλύπτεσαι από την ανωνυμία του πλήθους και δεν έχεις λόγους να υπόκεισαι σε κοινωνικές συμβάσεις.Εν όψει,όμως,του ότι δεν
θα έπρεπε να μείνω εντελώς καλυμμένος και μυστηριώδης,οφείλω να εκθέσω ότι είμαι νεαρός μεσήλιξ, γηρασμένος από την κατάσταση των πραγμάτων και ξανανιωμένος από την επανάσταση της επιστήμης,ειδικότερα από το χαρούμενο άγγελμα ότι σε 50 χρόνια θα αναγεννώνται τα νεκρωμένα μέλη μας,θα έχουμε απτές αποδείξεις για τους εξωγήινους με τη λύση των μυστηρίων του σύμπαντος και, γενικώς, θα είναι πολύ διαφορετική και πιθανόν καλύτερη η ζωή μας,που αναμένεται να διαρκεί περισσότερο από 120 χρόνια.Αμήν,ο δρόμος για την... αιωνιότητα ανοίγεται μπροστά μας,αν και τώρα κατάλαβα γιατί παγκοσμίως αυξάνονται τα όρια συνταξιοδότησης .
Και για να μιλήσω ξεκάθαρα:Καταλαβαίνω ότι 50 χρόνια δεν είναι τίποτα μπροστά στην αιωνιότητα,αλλά,όπως και να το κάνουμε,δεν είναι και τόσο εύκολο, για να κατακτήσω την αιωνιότητα, να πρέπει, για τα επόμενα 50 χρόνια (αυτό θα πει αισιοδοξία) , να υφίσταμαι αποστασιοποιημένος(για να μη με σκοτώσει)την εφήμερη μακαριότητα-για να μη την χαρακτηρίσω αλλιώς- της Χώρας μας . Απ΄όλα τα προηγούμενα,υποθέτω ότι αντιληφθήκατε πως είμαι κατ΄εξοχήν αντιφατικός άνθρωπος:Ευαίσθητος και λογικά σκληρός ταυτόχρονα,αριστοκράτης και επαναστάτης ,δημοκρατικός και αυταρχικός,εν γένει δε κυκλοθυμικός, "με το ένα πόδι στην επιθυμία και το άλλο στην παραίτηση" ,που θάλεγε κι ο φίλος μου(μέσω των αναγνώσεων) ο Τίτος (Πατρίκιος).
Όμως αρκετά για αρχή και εάν κάποιος θέλει ν΄ακούσει κάτι από κάποιον που δεν κρύβει,τουλάχιστον σήμερα, τα λόγια του,ας διαβάσει στο σημερινό(3 Δεκεμβρίου 2006) φύλλο της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ την συνέντευξη του Λεωνίδα Κύρκου.Είναι σπαρακτικά αληθινή(όπως τα Δεκεμβριανά,με τα οποία συμπίπτει χρονικά - αυτή κι αν είναι σημειολογία) και αυτοκριτικά τολμηρή.

Σας χαιρετώ